Węgry w Gdańsku – tydzień węgierski w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim

Węgry w Gdańsku – tydzień węgierski w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim

W dniach 30.11–07.12 w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim odbył się Tydzień Węgierski. Zorganizowana we współpracy z Węgierskim Instytutem Kultury impreza z cyklu „Teatry Europy” była częścią obchodów Roku Kultury Węgierskiej. Przez te osiem dni można było zapoznać się z wieloma aspektami węgierskiej kultury. Było artystycznie – aktorsko, tanecznie, muzycznie i bardzo smacznie.

Największym wydarzeniem dnia, a także całego tygodnia, było przedstawienie Ryszard III w wykonaniu Węgierskiego Teatru Narodowego. Bardzo współczesna inscenizacja dramatu Szekspira w nowym przekładzie Miklósa Vecseiego i reżyserii Attili Vidnyánszkyego Jr. proponuje nieco inne od tradycyjnego odczytanie dzieła. Spektakl nie skupia się na ukazaniu głównego bohatera jako potwora, lecz przedstawieniu świata, który go takim stworzył. Niewielkie zmiany w tekście oraz śmiała warstwa wizualna pozwalają odnaleźć w należącym do klasyki dramacie problemy współczesnego człowieka. Następnego wieczoru w kameralnej atmosferze widzowie obejrzeli przedstawienie Teatru Nowego w Poznaniu. Był to monodram Porno autorstwa Andrása Viskyego w wykonaniu Edyty Łukaszewskiej. Sztuka opowiadająca o wolności i zniewoleniu jednostki przez system powstała na podstawie prawdziwych historii, w tym przeżyć autora. Po przejmującym spektaklu odbyło się spotkanie z aktorką, reżyserem, dramaturgiem oraz tłumaczką tekstu, na którym mowa była o samej sztuce, historiach, które zainspirowały twórcę do jej napisania, a także jej znaczeniu w dzisiejszych czasach.

Ciekawymi wydarzeniami były również występy teatrów tańca. Trzeciego grudnia zespół The Symptoms zaprezentował Cuda nocy – spektakl na podstawie wiersza Sándora Weöresa o tym samym tytule. Bohaterowie w wyobraźni odwiedzają rozmaite miejsca, choć w rzeczywistości jedynie leżą obok siebie i rozmawiają. Tworzone w czasie rzeczywistym animacje przedstawiają świat marzeń sennych i ułatwiają odbiór również widzom niemającym doświadczenia w oglądaniu przedstawień tanecznych. Pokazany szóstego grudnia spektakl InTimE w wykonaniu teatru tańca Compagnie Pál Frenák skierowany był do bardziej obeznanego odbiorcy. Odważna choreografia z elementami erotyki ukazuje złożoność relacji między osobami w związku.

Nie obyło się bez akcentów muzycznych. Piątego grudnia wystąpił węgierski wirtuoz skrzypiec i cytry – Félix Lajkó razem z polskim zespołem Vołosi. Zarówno solista jak i zespół poruszają się na pograniczu różnych gatunków muzycznych i unikają zaszufladkowania. W granej przez nich wspólnie muzyce czuć było ludowe korzenie połączone z nowoczesnym podejściem. Jeszcze nowocześniej było podczas zamykającego tydzień przedstawienia niezależnego teatru Maladype. Great Sound in the Rush to opera semiseria (opera półpoważna) w reżyserii Zoltána Balázsa stworzona przez László Sáryego na podstawie jego kreatywnych ćwiczeń muzycznych do wiersza Sándora Weöresa Téma és variációk. Spektakl, podobnie jak stanowiący jego libretto wiersz, jest zabawą formą artystyczną, która wciąż zaskakuje nic nierozumiejącego widza i rozbawia go swoją niecodziennością.

Geplaatst door Gdański Teatr Szekspirowski/The Gdansk Shakespeare Theatre op vrijdag 10 november 2017

Oprócz spektakli można było uczestniczyć również w innych wydarzeniach związanych z Węgrami. Tydzień otworzył wernisaż wystawy „Archiwum Horusa” prezentującej zbieraną przez Sándora Kardosa fotografię amatorską. Pokazano kilkadziesiąt spośród liczącej ponad dwieście tysięcy zdjęć kolekcji. W Instytucie Kultury Miejskiej oraz na scenie Teatru odbyły się projekcje filmów powstałych w ostatnich latach na Węgrzech. Wyświetlono: To nie są najlepsze dni mojego życia, Syna Szawła, Moją matkę i innych wariatów z rodziny, a także Duszę i ciało. W sobotnie popołudnie odbył się poświęcony głównie kuchni Węgierski Festyn, na którym można było również poznać tradycje świąteczne naszych bratanków oraz posłuchać ludowej muzyki Czangów (mniejszości węgierskiej zamieszkującej tereny Mołdawii należące do Rumunii) w wykonaniu zespołu Kobzos. Tygodniowi towarzyszyły spotkania – literackie, turystyczne i kulinarne, a także warsztaty: skierowane do dorosłych poświęcone Ryszardowi III, a dla dzieci muzyczne metodą Zoltána Kodálya oraz kulinarne podczas sobotniego festynu. Przy okazji wydarzeń kilka razy była możliwość degustacji i nabycia węgierskich win oraz zakupu książek.

Tydzień Węgierski stanowił wyjątkową okazję do kontaktu z kulturą Węgier. Ze względu na bogaty program każdy mógł znaleźć tam coś dla siebie. Osoby niezwiązane na co dzień z Węgrami miały szansę poznać je w kilku aspektach (nie tylko artystycznych) jednocześnie, a hungaryści mogli pogłębić swoją wiedzę na temat współczesnych zjawisk kulturalnych. Impreza ta była wielkim świętem, świetnym zwieńczeniem Roku Kultury Węgierskiej, którego oficjalne zamknięcie odbyło się dzień po jej zakończeniu.

Alicja Malanowska

© Magyazyn

Spodobał Ci się artykuł? Podaj go dalej!
  • 19
    Udostępnienia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.